(VER)BANDEN

Onder de indruk van The Cliffs of Moher zochten we onze fietsen op en .... die hadden een Santos als buurman gekregen. De eigenaar kwam er ook bij en zo ontstaat een gesprek over fietsen in het algemeen en Ierland in het bijzonder. Hij ging tegen de klok in en wij met de klok mee zodat we elkaar wat tips konden geven over het traject wat nog voor ons ligt.

Tussen de middag een soepje in Doolin waarin de man achter de bar ons enthousiast maakt over een alternatieve route langs de kust. En idd een mooie route en met de zon erbij, nog mooiere vergezichten. 

Maar dan, op een vlak stuk weg - in the middle of nowhere - loopt mijn voorband van de velg! De binnenband krijgt alle ruimte en wordt dan 4 keer zo dik en je staat snel stil. Shit .... opnieuw. We kregen na 300 kilometer net wat vertrouwen in die band sta je weer met pech aan de kant. Achter ons ligt een plaatsje op 12 kilometer en voor ons op 20. Bagage er maar af, voorwiel eruit en band opnieuw aanbrengen. Maar ja waar - en achteraf zie je dat allemaal - de fietsenmaker in Cork al een poosje over deed en die in Skibbereen zo mogelijk nog langer, krijg die te ruime buitenband er maar eens zo op dat de opgepompte binnenband die buitenband op z'n plek houdt. Of wordt het nu te technisch?

Na een kwartier waren we wel tevreden, wiel erin, bagage erop en fietsen. Dit keer hield de band het 4 kilometer uit en bam, gelukkig weer op een recht stuk weg, band van de velg en binnenband als een kuit. Om moedeloos van te worden. 

Plaatsje achter ons ligt inmiddels op 16 kilometer en die voor ons ook. Opnieuw aan het repareren - wat moet je anders - en weer op weg. De al slecht passende band wordt er natuurlijk niet beter op en na 500 meter weer mis. We proberen hulp te krijgen van automobilisten maar deze keer geen aardige Ieren. 

In de verte zien we huizen en Annet gaat vooruit fietsen om hulp te vragen. Ik loop met een half afgelopen buitenband en een zo zacht mogelijke binnenband door. Dat is geen succes en na een poosje is het stoppen - de weg is smal, daar hebben we al een keer over geschreven - geen berm dus sjouwen tot er een geschikte plek is. Bagage eraf en wachten. Gelukkig niet lang. De tweede woning was raak en Annet belt dat ze er met een kleine bestelauto aan komt. Andy aan het stuur, een gepensioneerde Engelse politieman en nu werkzaam in het crisis management met zijn stiefzoon Sam, 19 jaar en al een duursporter helpen mij om de fiets in de auto te leggen. Annet houdt het verkeer in de gaten maar even later op weg naar .... John, de vader van Andy en die woont al ruim 30 jaar in Ierland. John is midden 80 en 14 juli jarig. 14 Juli, een mooie dag om verschillende redenen!

John heeft geprobeerd een B&B te bellen maar of geen gehoor of vol. Wat nu? Volgens John, net een behandeling aan z'n hart gehad, moet er zo een bus komen en als er een goede chauffeur achter het stuur zit kunnen er fietsen mee naar Galway en hij gaat op straat staan. Maar ja dienstregeling is hier niet betrouwbaar en er komt geen bus.

Andy belt een fietsenmaker in een stadje op 15 kilometer en die heeft een band en tijd en we zijn welkom. Voorwiel mee en op stap. Met alle plezier mogen we de tent in de tuin zetten en Annet gaat daar mee aan de slag.

De fietsenman is top en in no time ligt er een andere band op en de oude wordt afgekeurd. Wat er is gebeurd is niet duidelijk maar de band is kennelijk beschadigd en had nooit gemonteerd mogen worden. Als dit in een afdaling was gebeurd .....

Terug in de auto vraagt Andy of we ook willen eten? Dat zou mooi zijn maar wat heeft Annet bedacht? Volgens Andy zit het er dik in dat zijn vader Annet inmiddels oom heeft gevraagd. En ja dat is inderdaad gebeurd. Naast een slaapplaats mogen ook de douche nog gebruiken en even later zitten we met z'n allen voor een groot raam, met uitzicht op de oceaan een borrel te drinken. En ook Jenny, vriendin van Andy komt er bij. John heeft de koelkast geplunderd en we eten restjes. Zalm, nog meer zalm, eiersalade, zoete aardappel en sla. En de verhalen komen los. Andy is o.a. politieman in Noord Ierland geweest tijdens The Troubles, mag er niet alles over zeggen maar dat waren heftige tijden. 

John heeft overal gezworven, is geschiedenis gaan studeren toen hij met pensioen ging en mag Dr voor zijn naam zetten. Geschiedenis dus vol verhalen over Ierland en politiek en Ierland. Hij zat aan het hoofd van de tafel en glunderde van oor tot oor. 

Op tijd naar bed. De volgende dag heeft de familie groot feest en wij willen weer een stuk fietsen. Op de vraag van Annet hoeveel kilometer het na Galway is, kregen we van de oude baas als antwoord: in Ierland rekenen we niet in afstand maar in tijd en met de auto is dat minimaal een uur.

De volgende dag ontbijt aan de keukentafel met Jenny en Andy en afscheid genomen alsof we elkaar al jaren kennen. Wat een hartelijke familie. Wat een gastvrijheid!

Vroeg op pad omdat er regen aan zou komen. Nou dat was niet te missen. Na 10 minuten begon het te miezerige en te regenen en dat duurde 40 kilometer. 

Nu (13 en 14 juli) in Calway met mooi weer en een UV waarschuwing. We hebben 2 overnachtingen geboekt in een kamer van de universiteit van Galway. Studenten zijn er toch niet dus het heeft nu even een hotel functie. Gebouw waar wij inzitten is blijkbaar gloednieuw. We kunnen geen gebruikerssporen vinden.

Vanmiddag (14 juli) lopend de stad in. De fietsen staan veilig achter slot en grendel. De stad is druk en gezellig met op elke straathoek muziek of een andere vorm van entertainment. Uit veel PUB's klinkt ook muziek. Traditionele Ierse muziek met viool, banjo, een soort accordeon en gitaar en soms zang. De pub's zijn afgeladen vol net als de glazen Guiness. Een mooi cultuur middagje dus.

De volgende morgen vroeg op, heel vroeg op, we hadden 95 kilometer gepland en om kwart over 7 op weg. Bij een benzinestation, dat zijn ook hier kleine supermarkten, wat inkopen gedaan voor onderweg en nog even aan de klets met een Ierse automobilist. Hij was verbaasd en verwonderd en zei: Your living a dream guys.

Mooie uitspraak die we zeker onthouden en gebruiken als het wat minder gaat. Bijvoorbeeld bij een lekke band ......

Maidir le,

Annet en Geert