GEOLIEDE MACHINE
14 juli 2024 - Galway, Ierland
Een geoliede machine werden we vanmorgen (10 juli) door de Nederlandse buurvrouw van één dag genoemd. Nadat ze had gezien hoe wij onze spullen inpakten en de fietsen opbouwen.
En dat was op een erg mooi aangelegde camping. Leuke campingbaas die het receptiewerk overlaat aan anderen en zelf het onderhoud doet. De King van de grasmachine! Al 6 generaties is het terrein familiebezit met een eigen toegangsbrug. Wat ook nu weer opvallend is, zijn een aantal strenge campingregels over geluidoverlast, kliekvorming en gebruik van het terrein. En dat op straffe van verwijdering. Ze zullen wel door schade en schande wijs geworden zijn.
King van de grasmaaier dus maar ook Koning te rijk omdat één dochter na 4 jaar Canada terugkomt en een andere dochter na 16 jaar Australië terug naar huis komt. Hij glunderde van oor tot oor.
En vertelde nog even The Netherlands wel te kunnen omdat hij de vakantiebeurs in Utrecht ooit had bezocht
Die buren voor één dag zaten overigens in een fraaie, zelfgebouwde camper. Dat wil zeggen ingebouwd met behulp van een zelfbouwpakket. Kijk maar eens op: http://www.devantast.nl. Mooi uitgekiend systeem ontwikkeld door een architect.
Onderweg naar het noorden, richting Galway en wat schetst onze verbazing? we zien turf. Karren vol en dat wordt hier nog gebruikt als brandstof in de kachel. Ik heb zelf een poos in Schoonebeek gewoond en daar ligt met 2100 HA het Bargerveen en ook wij hadden toen ook een kachel (ook CV hoor) en branden soms turf en hout. Een mooi vuurtje voor de gezelligheid.
Eergisteren (12 juli) The Cliffs of Moher bezocht. Met 1,5 miljoen bezoekers een top attractie maar als er op tijd bent, je laat het landschap even "binnenkomen" en je maakt van Moher, Mordor dan waan je je in een andere wereld.
Het bezoekerscentrum is zeer de moeite waard. Niet alleen bouwkundig - het is helemaal in de berg weggewerkt - maar de presentatie is ook top. Het laat de ontwikkeling zien van 500 miljoen jaar aarde en welke kant het op zou kunnen gaan door o.a. klimaatverandering. En natuurlijk de geschiedenis van The Cliffs met flora en fauna. In een filmzaal waan je je een vogel die langs de kliffen scheert kompleet met wind en regendruppels. Dan schiet de vogel onder water en zie je wat er daar leeft. Mooie ervaring. Aangezien je alleen voor parkeren pp betaald, werd onze inspanning om boven te komen beloond met een gratis entree.
We bleven langer dan gepland en passen ons plan wat aan. Niet wetend dat we opnieuw banden trouble krijgen. Maar dat is iets voor een volgend verhaal.
Maidir le,
Annet en Geert
Veel plezier weer verder.
Het is terugtieptijd.
Dat van andere continenten terugkerende kinderen voor blijheid zorgen snap ik, als vader van een emigrant, maar al te goed.
Bij mij is het zover nog niet. Nog ff vliegen dus.
Die voorbij rijdende turf uit jullie verhaal fascineert me wel. Ik dacht steeds dat Ierland, mede als gevolg van de gezamenlijke inspanningen van de E.G., Inmiddels behoorlijk welvarend was geworden en geen behoefte meer had aan deze brandstof die bij mij toch het beeld van armoede oproept. Maar dat door jullie geschetste plaatje lijkt daarmee in strijd.
Mooie foto's weer uit dat land van de Two (en eigenlijke talloze) Towers. Keep up the high spirits and keep on rolling (maar de cliffhanger doet voor dat laatste anders vermoeden..-;))