20.000 en 9.

Er is geen helmplicht in Ierland maar we dragen dat ding wel. Links rijden, smalle landweggetjes, bermen die weelderig zijn begroeid met een maaiverbod? en dus geen deel uitmaken van de weg, maar de weg meer afbakent. Het klimmen en dalen is ook een risico. En veel wegen kunnen wel wat onderhoud gebruiken. Nu we 2 dagen wat meer van de kust af rijden zijn de wegen wel beter. Denk dat aan de kust de erosie z'n tol eist. Maar allemaal redenen om de helm maar op te doen. Bijkomend voordeel: de haren van Annet zijn in toom en ik kan bij regen m'n bril langer ophouden.

Als voorbereiding op deze tocht had ik een nieuwe regenjas gekocht. Naden en rits geseald dus wat kan er gebeuren. Nou dat die niet deed waarvoor die bedoeld is. De jas was waterdicht zolang je maar niet langer dan een half uur in de regen fietst. En dan doet het zweten door het fietsen de rest. Met Ierland in zicht hebben we in Bilbao een nieuwe gekocht na eerst heel goed te zijn voorgelicht door een goed Engels sprekende, fietsende, Spaanse medewerker van een sportzaak. En het gaat om het aantal mm waterkolom dat de stof kan tegenhouden. Jassen waarmee je in de regen loopt kunnen 5000 mm hebben. Jassen waarmee je wilt fietsen 20000 mm en helemaal waterdicht, maar ook zwaar, zijn jassen van goretex die 27000 mm kunnen hebben. Onze Jassen kunnen dus 20000 hebben en dat betekent dat er een kolom van 20 meter water! op de stof kan staan!! 

Na 10 dagen fietsen in Ierland - 539 kilometer en 5393 hoogtemeters - vandaag (9/7) een rustdag in Tralee. Leuk stadje aan de kust met kleurrijke geveltjes. We leggen het niet verder uit, maar hebben in de kerk, met opvallend veel lichtinval, een kaarsje opgestoken voor Fleur.

Iets meer landinwaarts fietsen betekent het nemen van 2 passen. Eerst de Healy Pass van 334 meter. Beklimming van ruim 6 kilometer met een gemiddelde van 6% met uitschieters naar 10% en tegenwind. Een dag later de Ballybeamagh Pass van 255 meter. Beklimming 6,5 kilometer met uitschieters naar 14%. Het is allemaal niet hoog maar wel steil en dar in een landschap die veel wegheeft van de Alpen, maar dan boven de 2000 meter. Boven de boomgrens dus. De Atlantic is altijd in de buurt dus tel de wind er bij op en je zou een beeld kunnen hebben. 

De Healy Pass hebben we - in stukken van een kilometer - fietsend kunnen doen. Bij de Ballybeamagh hebben we de laatste 500 meter gelopen en geduwd. 

Zaterdag 6 juli hebben we een PUB opgezocht met B&B en big screen en tussen de Ieren de wedstrijd Nederland - Turkije gezien. Ierland is een sportland maar dan meer van typische Ierse sporten zoals Gealic voetbal (soort combinatie van voetbal en rugby), Hurling (combinatie van hockey en handbal) en Rugby. We denken dat dan pas voetbal komt. Voor Nederland - Turkije was Engeland aan het spelen en we konden niet  veel enthousiasme bemerken toen Engeland had gewonnen. 

Een PUB is toch een bijzonder fenomeen in de UK en Ierland en heeft een hele speciale sociale betekenis voor de gemeenschap. Maar ook die eigenaren ontkomen niet aan de economisch mindere tijden en er zijn er dus ook velen die permanent gesloten zijn. Die wel open zijn hebben vaak een dubbele of drie dubbele functie gekregen. Zo is er soms een buurtsupermarkt in gevestigd of een postkantoor of een benzinestation of welke combinatie dan ook. Maar je moet dan wel er allemaal "....tje" achter zetten. 

Zondag was het regenjas aan, regenjas uit,  heuvel op heuvel af, van baai naar baai met mooie vergezichten. Tijdens het maken van een paar foto's in een zo'n mooie baai met zeilboten, ontmoeten we Hanny en Jakob, eigenaars van één van de zeilboten. We raakten even aan de klets - met een drukke weg ertussen - maar konden ons gesprek in een koffietentje 200 meter gelukkig verderop rustig voortzetten en toen kwam dit bijzondere verhaal:

Met 65 jaar elkaar ontmoet, allebei zeilers en al snel kwam het plan om een jaar te gaan zeilen. In 42 dagen in shifts van 4 uur op en 4 uur af de Atlantische Oceaan overgestoken. 

In het Caribisch gebied het plan opgevat om door het Panama kanaal te gaan en het thuisfront mee te delen dat ze 3 jaar wegblijven maar misschien ook wel helemaal niet weer terugkomen. Na Panama de Stille Oceaan op, wonderschone eilanden bezocht en naar Australië. De covid periode, met een gehuurde auto, door Australië, Tazmania en Nieuw Zeeland en de boot op transport naar het Middellandse-Zeegebied. Daar rondgevaren en daarna langs de Europese kust naar Ierland.

NU, naar 9 jaar, aan de westkust van Ierland de boeg gekeerd en op weg naar huis. Nog 2 maanden te gaan. Wat een avonturiers. 

Maidir le,

Annet en Geert