BELFAST CHILD

Vandaag (24 juli) Belfast bezocht met gids David van Baja Bikes. De mooiste manier om langs de highlights van de stad te gaan,  gegids door iemand die geboren en getogen is in Belfast. 

Kris kras door de stad, door smalle straatjes met honderden jaren oude pub's en dito geschiedenis. Maar Belfast is ook de stad van de Titanic en The Troubles. 

Eerst maar het leuke, hoewel daar 1500 mensen bij zijn omgekomen. 

Ierland had in die tijd (1912) de grootste scheepswerf - 40.000 werklieden - van de wereld en de Titanic werd daar gelijktijdig met het identieke zusterschip de Olympic gebouwd. Het museum moet op zich ook de moeite waard zijn en het gebouw zelf is een architectonische hoogstandje. Het hoekige, met aluminium beklede ontwerp weerspiegelt de vorm van de boeg van de Titanic en het gebouw is even hoog als de scheepsromp, namelijk 38 meter. Wij melden ons bij de kassa na de Baja fietstocht voor twee 60+ kaartjes maar het tijdslot zat vol en er was een wachttijd van meer dan 2 uur. We keken elkaar aan en? .... dat gaan we niet doen.

Op de begane grond konden we het gebouw wel bekijken en op het terrein erachter, wat het dok was waar de twee schepen in gebouwd zijn, had David de nodige uitleg gegeven en konden we de enorme omvang van het schip beleven.

Volgens de Noord Ieren is het schip gezonken omdat het te snel - het snelheidsrecord van de Atlantische oversteek moest gebroken worden - op een aantal ijsbergen voer en door snelheid die meer kon ontwijken en het schip was (te) smal. Men was er van overtuigd dat het schip niet zou kunnen zinken en er ook minder plaats in de reddingsboten dan het aantal passagiers. Vier compartimenten sloegen echter lek en het schip zonk in iets meer dan 2 uur. Over de oorzaak gaat ook nog een ander verhaal rond volgens David. Op de werf werkten allemaal Ieren op één man na en dat was een Engelsman ...... en ja dan weet je dat er wat fout moet gaan!

Deze ramp is wel aanleiding geweest om het hele veiligheidsaspect rondom schepen te herzien en met die nieuwe - niet zo nieuwe meer - regelgeving wordt nog steeds gewerkt.

De muzikanten bleven overigens spelen - zij waren ook overtuigd dat hun schip niet kon zinken - ze zijn toch verdronken maar hun instrumenten liggen nu in het museum. 

The Troubles (1968 - 1998) dan maar .....

Een jonge moeder van 3 kinderen wordt gekidnapt door de IRA - ze had een Engelse soldaat geholpen - en pas 20 jaar later zijn haar restanten gevonden. Belfast Child ...

Het is vakantie, het is juli - tijd voor de Oranjemarsen - de kinderen zijn vrij en hebben verf activiteiten. Ze hebben alleen een oranje kleur ter beschikking. Belfast Child .....

Een jonge vrouw wordt kaalgeschoren, aan een lantaarnpaal gebonden en met pek overgoten. Ze had verkering met een Engelse soldaat. Belfast Child .....

Een jochie van nog geen 10 doet een boodschap voor z'n moeder en komt niet meer levend thuis. Belfast Child  ...

Een ander jochie brengt melk rond in zijn wijk en komt niet meer terug. Belfast Child ..... 

Er zijn in die dertig jaar 4000 slachtoffers gevallen en er zijn nog steeds mensen vermist. Mannen, vrouwen, vaders, moeders, broers, zusters. Het is klein land met 1,8 miljoen inwoners en niemand komt er zonder kleerscheuren vanaf. Ook de kinderen van vandaag niet. Belfast Child ....

En zo kon David nog wel even doorgaan. En van Katholiek naar Protestant en van Protestant naar Katholiek. Van IRA naar Oranje en Oranje naar de IRA. 

Onze route van de laatste paar dagen richting Belfast gaat door Enniskillen (8 nov. 1987, bam 12 man dood), Omagh (15 aug. 1998, bam 29 man dood), Portadown met een lange lijst van ontploffingen en doden en dan Belfast zelf met ontelbare aanslagen en slachtoffers. De schade werd niet of slechts provisorisch hersteld en de stad werd een "no go area" Als kind kwamen we er niet vertelde David. Onze ouders deden de noodzakelijke boodschappen en weg. Belfast Child....

Oranjemarsen zijn er elk jaar in juli en door vlaggen, teksten en route nog steeds of opnieuw controversieel. En de kinderen? Die lopen gewoon mee. Belfast Child ......

En die mars heeft via Willem van Oranje (12 juli 1690) een Nederlands tintje. Ons verleden met de VOC staat ter discussie. Onze handel in slaven heeft een mea culpa opgeleverd. Moeten we nog wel oranje (uit)dragen, zou een volgende vraag kunnen zijn.

De IRA heeft met Shinn Féin een politieke tak en is nu op legitime wijze vertegenwoordigd tot in het Europese Parlement. Legitiem maar niet onomstreden. Als partij niet en zeker ook de afgevaardigden niet.

Dwars door Belfast loopt een muur met de naam: "The Wall off Freedom" een 10 meter hoge afscheiding van beton, hout en traliewerk. Daartussen een strook niemandsland en opnieuw een 10 meter hoge afscheiding en dat kilometers lang met aan weerszijden een toegangsweg naar en van de stad. Midden in die Wall off Freedom een opening met een stalen poorten die elke dag om 18u30 hermetisch worden afgesloten. Alleen via een lange omweg kun aan de andere kant komen. Aan weerszijden een wijk met (jonge) gezinnen, Protestant en Katholiek en daar groei je dan op. Belfast Child .....

Muurschilderingen zijn er in Belfast veel. En door een internationaal festival komen er steeds meer en gaat de kwaliteit omhoog. Het is een verfraaiing van de stad. Muurschilderingen zijn er echter ook nog steeds vanuit de tijd van The Troubles en dat waren politieke boodschappen met vaak een verheerlijking van geweld. En daar fiets je dan elke dag langs. Belfast Child .....

Sport staan synoniem aan rivaliteit. PEC - Eagles, Nederland - Duitsland en Engeland tegen de rest van het UK. De rivaliteit in de sport in Noord Ierland is van een overtreffende trap en dan is het altijd Katholiek tegen Protestant en als 6 jarig jochie dat wil voetballen heb je daar al mee te maken. Belfast Child ....

Maar ook als ouder aan de kant! Hoe doe je dit, hoe ga je hier mee om? Op je werk werk je samen maar op het veld of aan de kant als supporter?

In Belfast heeft men dat voor een deel proberen op te lossen door ijshockey als nieuwe sport te introduceren. Geen geschiedenis, geen geloof, geen oranje. Iedereen gelijk en dat werkt volgens David. Internationaal stellen we (nog) niets voor maar er is spelvreugde, gezonde rivaliteit en de supporters komen vanuit alle kanten. Ook dit is Belfast Child ....

Ik heb de Engelse tekst van Belfast Child een paar keer gelezen, maar ben geen native speaker dus kan de bedoeling van Jim Kerr en de Simple Minds niet echt doorgronden. Ook heb ik de Nederlandse vertaling gelezen, maar dat blijft een interpretatie. Lied is door de Schotse Jim Kerr in 1987, naar aanleiding van de aanslag in Enniskillen, geschreven. U2 schreef Sunday Bloody Sunday over The Troubles en The Granberries Zombie.

Maar mer de persoonlijke achtergrond van David in gedachten - hij had dat jochie van 10 ook kunnen zijn - hebben we dit verhaal Belfast Child genoemd. 

We sluiten af.

Maar met de opmerking: dat er nog elke dag politiemensen in bepaalde gebieden eerst onder hun auto kijken. Dat er nog steeds gebieden zijn waar zwaar bewapende militairen patrouille lopen. Dat er in 1998 nul toeristen kwamen en dat het Titanic Museum nu alleen al 1 miljoen trekt.

En

Met "het Belfast Child" Kinderen zijn de toekomst. Maar kind ben je en volwassenen moet je worden en dat doe je door te leren, met vallen en opstaan. Thuis, op straat, op school, bij sport of spel of muziek of een knutselles. Hun omgeving is daarbij van grote zo niet doorslaggevende betekenis. Een omgeving die nog elke dag de pijn en de haat laat zien van The Troubles. Je zult maar kind zijn. Belfast Child .....

Annet en Geert. 

En als die nummers langskomen, ga je misschien wel anders luisteren.