STIJL of STEIL
27 mei 2024 - Montmédy, Frankrijk
Maandag 27 mei rustdag - niet fietsen dus!
Stijl of steil?
Woensdag 22 mei begonnen we halverwege de dag aan het Ardennen traject. We werden buiten Aken het bos ingestuurd en hebben tot een tankversperring moeten lopen. Te steil!
Gisteren de Ardennen in stijl afgesloten. De beklimming van Montmédy was met 12% te steil en het werd duwen met de zon in de rug.
De camping municipal ligt tegen de Citadel van Montmédy die, who else, is ontworpen door Vaudan.
Binnen de citadel is, om het zachtjes uit te drukken, wat achterstallig onderhoud. Er zijn wat gebouwen gerestaureerd en enkele woningen bewoond maar er ligt nog wel werk voor een groot aantal jaren.
Maar ook een leuk restaurant en we hebben 6 dagen klimmen daar afgesloten.
6 Dagen door de Ardennen en dan kom je van alles tegen. Een camping eigenaresse die naar een Knarrenhof, naar Zwols voorbeeld, wil. Eigenaren van een eenvoudige camping die door de bomen het bos niet meer zien en een verzamelwoede hebben waar Stiefbeen, of z'n zoon, jaloers op zou zijn. Maar die ook, op onze vraag of er nog iets te eten is, zei dat ze voor fietsers altijd wat te eten heeft! Hulde.
Daar waar we in België kamperen probeer ik een lokaal Belgisch biertje. Bij onze laatste camping, daar waar ze door de bomen het bos niet meer zien, werd achter uit de koeling een Orval Abdijbier gehaald en die kreeg ik, met schenkinstructie en een antiek origineel glas. Een dag later kwamen langs die Abdij, we zijn er kort even binnen geweest, het was een komen en gaan van biertoeristen.
Onderweg zijn we twee keer door Limburg gefiets! Niet alleen door onze provincie maar ook door een vestingstadje met die naam en met een geschiedenis. Het was de hoofdstad van het Hertogdom Limburg en had een reputatie dat het onneembare was. Mooi stadje, de weg er naar toe was steil en fietsend voor ons bijna onneembaar.
60% Van de Belgen heeft Nederlands als moedertaal, een paar procent Duits en de rest is Franstalig. De Ardennen is dus Franstalige en dat willen de meeste ook laten weten! Informatieborden die alleen in het Frans staan. Soms staat er een Engelse tekst maar lang niet altijd Nederlands. De ING bank in Bastogne met alleen Franse teksten. Zelfs met ons Nederlands pasje werd je niet verteld dat dit een bank is waar niet gepind kan worden. Personeel in winkels die alleen Frans spreken. En als er dan een tweede taal gesproken wordt is dat Engels. Hoe kan dit? Hoe kun je in een tweetalig land geen tweetalig onderwijs hebben en opgevoed worden? Of is het er wel maar is men te eigengereid om de ander te willen verstaan? Een ingewikkelde zaak....
WO2 heeft een groot deel van de Ardennen platgewalst en er voor gezorgd dat veel bomen nu even groot zijn, de bossen zijn echttoe en in symmetrie aangeplant en niet ouder dan 75 jaar. In zo'n bos kwamen we ook een begraafplaats van WO1 tegen. Honderden Franse soldaten die bijna allemaal op dezelfde dag zijn omgekomen. Indrukwekkend.
Om dit verhaal nog wat gezellig af te sluiten! België en Bier en Brocante hoort bij elkaar. Gisteren stuiten we al snel op een route barrière. Het stadje had feest maar op fiets komen we er vast wel door. En...ja een brocante markt - kleedjesmarkt bij ons. Leuke spullen waar je vaak niets mee kunt maar ook een mevrouw met wafels en in het gemeenschapshuis gratis koffie voor ons. De wafels werden gemaakt, de koffie gehaald en op onze fietsen gepast.
Later die dag in Izel nog een brocante markt. We kwamen vanachter de kerk over een smal pad, men had ons niet verwacht, het pad versperd en keken ons aan of we van een andere planeet kwamen.
Tot slot voor nu....
De route Langs oude wegen loopt deels gelijk met de pelgrimstocht naar Santiago de Compostella. Daar waar wij fietsen kan ook een wandelaar langs, maar waar de wandelaars lgaan kan niet altijd een fietsers langs. Te smal, te veel losse stenen en soms te steil!
Groetjes,
Annet en Geert

Inspirerend verhaal weer. Ik kom bij mijn Zuid-Limburgse wandeltochten meestal niet verder dan Sint Maartens Voeren of (naturellement) Fourons Saint Martin voor meneer, excusez mois, monsieur Happart, maar jullie verhaal doet me verlangen naar verdergaande avonturen.
Geniet van het fietsen (en het, omhoog, wandelen;-))
Wat een verhaal zeg.Hier kunnen jullie ongetwijfeld uren over vertellen.Geweldig dat we mee mogen leven met deze spannende gebeurtenissen.Houd moed!!!
Lieve groet.
Graag wel wat meer representatieve foto’s: fietsen duwen in de regen!!