SINT PATRICK

Gisteren (19 juli) de grens met Noord Ierland overgestoken maar daar merk je bijna niets van. Geen fysieke grens, geen douane, geen welkom UK borden, geen u verlaat een EU land. Alleen het snelheidslimiet bord zegt dat je nu in mijlen moet rekenen en in de winkel reken je af in ponden. Pond sterling wel te verstaan! 

We pinden bij een buurtsuper en kregen 10 spiksplinternieuwe bankbiljetten van een soort dunne kunstoffolie. Een technisch hoogstandje, fraai ontwerp en mooi vormgegeven, dat zeker. Maar van 4 verschillende banken? De Bank of Ierland, Bank of Engeland, Danske bank en de Ulster bank. Hoe en waarom? En hoe krijg je het klaar om ze alle vier in één transactie te krijgen. De campingeigenaar had antwoord, teminste waarom vier banken. Van oudsher is het zo geregeld dat er in Noord Ierland 4 banken geld mogen drukken en uitgeven. En aangezien je hier niet aan oude gewoonten morrelt, blijft dat zo en schop je zo ook niet tegen schenen. Wat je wel ziet is een waarschuwing bij de winkels. Doordat niet alle labels op alle producten voldoen aan EU normen mag het niet altijd aan iedereen verkocht worden in Noord Ierland. Maar ja als je niet vraagt schop je ook niet tegen iemands schenen!

De Ieren en de Engelsen is wel een dingetje. Honderden jaren bezetting en het opdringen van het protestantisme laat nog steeds sporen na en het gedoe in Noord Ierland helpt ook niet echt. Ondanks veel overeenkomsten, zoals taal, in de rij staan, kleding van (jonge) vrouwen, gazon onderhouden, dubbeldekkers, sport in het algemeen en rugby in het bijzonder, het pub leven, denk ik dat ze de Engelsen niet als grote broer zien maar eerder als kwade oom. 

De dag der dagen is voor de Katholieke Ier - of deze nu uit de Republiek komt, Noord Ierland of ooit eens is geëmigreerd - is Sint Patrick Day op 17 maart. Het verhaal wil dat Patrick rond het jaar 390 is  ontvoerd en als slaaf meegenomen naar Ierland. Daar is hij ontsnapt en kreeg een visioen om missionaris te worden. Na een studie in Frankrijk is hij als priester gewijd in Rome en teruggekeerd naar Ierland om het geloof te verkondigen. Daar is toen ook the shamrock ontstaan, het nationale symbool van Ierland, het klavertje drie. 

De overlevering zegt dat Patrick zich vaak terug trok voor retraite en boetedoening en dat deed op de Mount Patrick (Croagh Patrick in het Gaelic) en is nu één van de belangrijkste bedevaartsoorden van Ierland. Op weg naar Westport kwamen we daar op 16 juni langs, zagen een stipje - kapelletje? - op 764 meter hoge berg en aan de voet ervan fietsten wij door het dorpje Murrisk. 

Eind juli wordt dit dorpje overspoeld door pelgrims die de berg willen beklimmen. Bij voorkeur blootsvoets en de echte devoot legt de laatste kilometer op de knieën af. 

Wij houden wel van een fysieke uitdaging en dito inspanning maar dit is een berg te ver. We trappen door.

Greetings, 

Annet & Geert