DEAD DAY

En dan begint iemand te vertellen en Annet te vragen en ik maak alvast wat aantekeningen in m'n hoofd. Prachtig zoals dat gaat!

De hotelier van hotel in Bénévent-l'Abbaye is een bijzonder figuur. Al tientallen jaren weg uit Engeland. Laatste bezoek aan de UK in 2018 en na omzwervingen op Ibiza en in Spanje nu eigenaar van een ietwat gedateerd hotel. Engels spreekt hij niet veel meer. Soms een half jaar achter elkaar niet! Frans is zijn eerste taal geworden en als het om officiële stukken gaat, zegt hij, dan moet dat in het Frans. Hij denkt en droomt in het Frans en telt in het Spaans. Na een belasting issue in Spanje - Engelse documenten die er niet zijn, werd na tussenkomst van het ministerie opgelost maar hij was helemaal klaar met Spanje en vertrok naar Frankrijk. Daar dus dit hotel gekocht en dan kun je aan de inrichting wel zien dat z'n Engelse roots nog niet helemaal verdwenen zijn. Man met een sociaal hart, 30 kg te zwaar. Naast regenboogvlaggen de vlag van Oekraïne aan de gevel. Twee honden en een kat waarvan één hond doof en de ander blind. Man die zich zorgen maakt om de verkiezingen. Niet alleen om de "ruk naar rechts" dreiging maar ook door annuleringen van reserveringen. 

Op een camping aan de L'Isle ontmoeten we een campingeigenaar die perfect Engels spreekt.  Maar ja, zegt hij bijna verontschuldigend, m'n vader is Brits. Drie maanden geleden hadden ze de camping gekocht en ze waren nog aan, laten we het voorzichtig zeggen: het inregelen. Maar alle medewerking en het terras was onze slechtweervoorziening. En dat dat nodig was werd een paar minuten later al duidelijk. Wat een regen. We kregen het over horeca en dat op zondag veel dicht was. Zondag, zo vertelde hij, is DEAD DAY! Dat is een familie- / vriendendag, komen we rond 11 uur bij elkaar om te eten, te drinken, weer te eten en drinken en uitbuiken .... Niemand wil dan eigenlijk werken. Vrijdag en zaterdag zijn de horeca topdagen en zondag is rust. Vandaar DEAD DAY.

Spontane ontmoetingen zijn vaak het leuks. Je begint met hallo of goedemorgen en na 2 dagen lijkt het of je elkaar al jaren kent! Op camping Les Fourneaux ontmoeten we Marina en Ad. Ze zien natuurlijk dat we op de fiets zijn en spontaan wordt aangeboden om boodschappen voor ons mee te nemen. Leuke gesprekken die ergens over gaan volgen, samen een pizza eten met wijn en bier en bij afscheid een hug en door!

Ons tentje staat nu (17 juni) aan de voet van de hoogste duin van Europa. 500 Meter lang en 106 meter boven zeeniveau. Fascinerend te zien wat de natuur heeft gemaakt. Het achterland zal de bescherming wel nodig hebben. De duin tegen de zee, tegen de bosbranden van 2 jaar geleden was echter niets bestand. Deze camping is snel uit de as herrezen. Een aantal bomen en struiken hebben het overleefd, het stratenpatroon is opnieuw geasfalteerd, het zwembad is nieuw en er zijn houten chalets gebouwd. Gelukkig ook plaats voor campers, caravans en tenten en ..... speciale plekken voor tentjes van fietsers compleet met picknicktafel. Hulde! We nemen een rust(was)dag.

Op vakantie is google your friend maar google weet niet alles. Op kaart wordt aangegeven dat er nog een camping is / was / moet zijn maar .... die is niet meer. Totaal verwoest. Nu, twee jaar later nog een triest gezicht maar wat voor desolaat beeld moet het twee jaar geleden wel niet zijn geweest?

We kwamen hier overigens niet zonder slag of stoot. Gisteren in Bordeaux aangekomen en helemaal tevreden dat m'n achterband nog heel was. Zes jaar geleden geleden zijn we hier ook op de fiets geweest dus op tijd weg, even over de boulevard fietsen en dan door het centrum en door! Na 6 kilometer echter bang, in één keer de achterband plat. Pompen hielp niet meer en ik begon te twijfelen aan m'n bandenplakvaardigheid. Volgens google zat er een fietsenmaker 2,5 km verder. Zware tas op de fiets van Annet en lopen dus. De fietsenmaker keek eerst nog wel enthousiast maar toen hij de Roloffnaaf zag werd dat minder. Geen tijd, geen goede band in voorraad! Misschien zijn collega. Hij bellen en ja daar konden we terecht maar weer 2 km verder. Google weet dus niet alles, drie straten verder lopen we langs een fietsenzaak. Spontane kerel, goed Engels, Roloffnaaf geen probleem, hij had de juiste binnen- en buitenband en tijd. Top dus en binnen een uur waren we weer on the way. Oorzaak was overigens niet de oude reparaties maar een spijker! Enigzins opgelucht hebben we hem een klompjes-sleutelhanger gegeven en door....

Groeten, 

Annet en Geert