PLU en VENT

PLU en VENT

Dinsdag 19 juni zitten we relaxed op Camping des Flots Bleus aan de voet van die reusachtige duin - Dune du Pilat. 500 Meter lang en 107 meter boven zeeniveau en dat is alleen maar zand. Los zand. Duinzand. Fijn korrelig zand.

Er komt een nieuwe buurman aan, op fiets met aanhanger en een Bretonse vlag. Hij krijgt bezoek van iemand van de camping en er wordt druk gepraat. Ik snap er niets van. Hij komt naar ons toe en vraagt of we Frans praten? We zeggen nee en hij begint in het Frans, alleen in het Frans, ons van alles uit te leggen. Gelukkig met gebaren en we maker erop uit dat er veel plu (regen) gaat vallen, er veel vent (wind) zal zijn en dat er een tempête (storm) op komst is. Als het nodig is kunnen we schuilen in de sanitaire (toiletgebouw)

Maar in het kader van: het moet wel leuk blijven, gaan we naar de receptie voor meer informatie en advies en daar wordt het volledig onderschreven. Op het computerscherm staat de waarschuwing al aangegeven. 

Wat te doen met ons kleine tentje? Op zich kan die wel wat kan hebben, het is een Hilleberg en we hebben al wat noodweer er mee doorstaan. Maar we staan met kleine aluminium pennen in zanderige duingrond. Veel grip hebben die haringen niet en dus vragen we of er een chalet beschikbaar is. De vraag kwam niet onverwachts, ze hakken vaker met dit bijltje hier en een chalet was zo geregeld. We vroegen er niet om maar er kwam ook nog een speciaal (calamiteiten) prijsje en voor 50 euro hadden we een goed dak boven ons hoofd. Afstand tent chalet was nog geen 100 meter dus snel verhuist! 

Tegen 20.00 uur zitten we te eten in het restaurantje bij de camping, in afwachting van wat komen zal en denken, was verhuizen wel zo nodig? Toen begon het te regenen waar geen paraplu - hé daar heb je plu! - tegen bestand zou zijn. Maar nog geen storm. Die kwam tegen half 11 met veel regen en wind. Zelf het chalet stond te schudden en de regen, met veel van dat mooie duinzand, klettert tegen de ramen. En het dondert en het bliksemt vrijwel constant. Na een uur is het ergste voorbij en horen we al weer stemmen op straat. Wij hebben ons omgedraaid, tevreden met onze keuze om te verhuizen en werden pas de volgende ochtend om half 9 wakker. 

Chaos op de camping de volgende morgen maar gelukkig geen persoonlijke ongelukken en de schoonmaakploeg was alweer volop bezig. Sleutel ingeleverd en tegen 10 uur op de fiets voor een redez vous met Dicky en Jan.

Groeten, 

Annet en Geert