VALÈNCIA

Afgelopen weekend (17 en 18/5) València bezocht. Het was een aangename ontdekkingstocht in een onbekende stad.

We hadden een camperplek gereserveerd op 8 km van het oude centrum. Mooi geregeld! maar dat was natuurlijk rechtstreeks en het werden er 12. Maar voor ons als fietsers geen probleem. Sterker nog: we genoten van de fietstocht op onze eigen fietsen. Camperplek was strak georganiseert, sanitair prima, zelfs een wasmachine en droger en mailcontact was direct en snel en in het Engels en de rekening zelfs in het Nederlands. Info over de stad op papier en mondeling en we konden zelfs al kaartjes kopen voor musea en ov. Maar wel op een industrieterrein gevestigd en dat is minder. Het was gelukkig weekend en dat scheelt. 

Zaterdagmiddag en avond hebben we de oude stad bezocht. Mooie gebouwen en je slentert zo van plein naar plein. Wat ons in dit soort steden  wel altijd opvalt is dat er nog maar 4 soorten business is: kleine luxe modezaken, horeca, Alibaba prullaria verkopers en wat zaken met lokale producten (voeding en al dan niet artistieke lokale knutselarijen) In de vaart van de vooruitgang zijn alle andere winkels gestopt, failliet gegaan of verhuist naar de buitenring. 

Begin van de avond komen de pleinen opnieuw tot leven maar dan met artiesten. Muziek, acrobatiek, theater en soms zit er iemand tussen met, wat zo een wereldact zou kunnen worden. Wat iemand met een stalen hoepel van 2 meter doorsnede kan doen, is ongelooflijk. Hij gebruikt een groot deel van het plein en op klassieke muziek is het is een soort dans in trance! 

In València zelf is van de overstromingen van ruim een jaar geleden niets te zien. Volgens campinggasten staan er buiten de stad nog p.plaatsen vol met bemodderde (nieuw woord?) auto's. In het land- en tuinbouwgebied - met heel veel sinasappelbomen - tussen de camperplek en de stad, zijn wel herstelwerkzaamheden aan putten en dammen te zien. Dit gebied is ingericht met een zeer ingenieus waterinloopsysteem.

Als je de stad, via een netwerk van 150 km fietspaden, in fietst, rij je pal langs het stadion van València. Er was geen voetbal maar wat zou dat daar anders een heksenketel zijn geweest. Fietspaden zijn over het algemeen 2 richtingen, zijn niet al te breed en bij kruispunten is het een puzzel. Gelukkig is de stad ruim opgezet en is de automobilist geduldig. 

Midden in de stad, over een oude rivierbedding - dit zou ook weleens één van de oorzaken kunnen zijn van de overstroming!? - is over een lengte van 7 kilometer een meanderend park "Jardines del Turia" aangelegd. Prachtig ruim en een oase voor de inwoners van de stad. Aan het eind, richting zee, de gebouwen waar València ook en vooral om bekend is. "Het Ciudad de las Artes y las Ciencias" zijn 5 architectonische hoogstandjes - Film, museum, kunstpaleis, een multifunctionele zaal en tegen de zee het Oceanoggràfic. Het zeeaquarium. Indrukwekkend allemaal hoe men dat eerst heeft kunnen bedenken, dan kunnen tekenen, bereken en bouwen. De foto's zullen voor zich spreken. 

Aan het eind van de zondag, we zijn dan de stad al uit, het strand opgezocht en daarna eten in een strandtent. Je ziet het hele sociale strandleven aan je voorbij trekken. Er zijn innige ontmoetingen, er wordt yogales gegeven, een groep doet uitgebreid de zonnegroet, er zijn acrobaten en jongleurs aan het oefenen, hele families komen bij elkaar, er is kinderfeestje met chips en ga zo maar door. De hakken worden hoger de lippen dikker, de kleding sjieker en de geur indringender. Het is nu zien en gezien worden. 

Wij zitten eerste rang met een heerlijke salade voor Annet en voor mij een onbekend maar heerlijk visgerecht. 

En dan  terug langs de kust, naar ons tijdelijk huis, hebben we een dejavu van het langs de Adriatische kust fietsen in Italië. 

Adiós 

Annet en Geert