WIE ZIJN WIJ

En dan kom je aan op een camping en hoe gaat dat dan? Wat zijn de verschillen? Per land maar ook binnen een land.

Soms is de poort na het middaguur een poos(je) dicht. Lopend kun er vaak wel langs maar de auto blijft buiten. Op zich geen probleem om even te onthaasten maar is er wel plek en wil je die plek wel? Vragen die een poosje blijven hangen. Maar goed, wat later ben je binnen en er is plaats en dan? 

kies maar. Soms staat er een bordje bij een plaats dat die plaats vanaf een bepaalde datum bezet is maar verder een vrije keuze. 

- Er zijn er die je een plaats toewijzing. Take it of leave it. Het hoe en waarom is vaak mistig en we hebben weleens het idee dat de "mindere" plekken het eerst toegedeeld worden.

- Er zijn er die meelopen en je precies aangeven hoe de camper moet staan. In één lijn met anderen en met voldoende tussenruimte. 

- En er zijn ook er die het helemaal aan jezelf overlaten.

De stroomaansluiting mag je meestal zelf doen behalve op Relax Nat in Spanje. Daar komen ze op de fiets langs om je aan- en later weer af te koppelen. 

En dan moet je je inschrijven en dat gaat binnen de EU op verschillende manieren.

In Spanje willen / moeten ze alles weten. Paspoort - vaak ook beide paspoorten - afgeven en dan wordt er of e.e.a. genoteerd of gekopieerd of gescand of je mag zelf een briefje invullen. Kopiëren is "not done" en als het dan toch moet dan zetten we door de kopie een opmerking: only for camping ..... Er zijn er die een computersysteem hebben waarbij je paspoort wordt uitgelezen. Goed, veilig en snel systeem. 

En er zijn ook campings die niets willen weten - vooral als je er maar één nacht bent - we vermoeden dat het geld dan in de belastingvrije pot komt.

Dat herinnerd mij aan een camping in Italië. Grotte di Resica aan het Lago di Lugano waar ik met m'n ouders kwam. We komen aan, er volgt een hartelijke begroeting in een mengeling van Italiaans en Duits en we moeten maar zien waar we gaan staan. Er is ook een winkeltje en er is ijs en brood. Elke aankoop wordt ergens op naam / bijnaam opgeschreven en als we een dag voor vertrek melden, duurt het even maar komt er een kladje met een te betalen bedrag. Het waren nog lires dus grote bedragen. Hoe dit bedrag tot stand kwam bleef onduidelijk maar duur was het destijds niet. Er was echter wel één uitzondering. Kennelijk hadden ze een lijntje met het gemeentehuis of politie en kwam er een seintje dat er controle onderweg was. Als een razende werden dan wat paspoorten ingezameld en gegevens genoteerd. Na de controle kregen we uiteraard de spullen direct weer terug. 

Dat alle aankopen nog steeds op je kampeerplek genoteerd kunnen worden hebben we op camping Sierra Natura in Spanje als zeer prettig ervaren. De afrekening was in dit geval wel kraakhelder en in kleur geprint. 

In Spanje willen ze dus alles - ook het kenteken van je auto - weten. In Frankrijk is dat wisselend en is één paspoort vaak wel voldoende. In Italië is het ook wisselend en we vermoeden dat ze elke keer - vooral als je maar één nacht blijft - een afweging maken. Duitsland is wat makkelijker en kan de ANWB of ACSI kampeerkaart vaak volstaan. In ons eigen land is de ANWB kaart meestal voldoende of men noteert slechts je naam. 

Een herinnering heb ik ook nog van het  voormalige Joegoslavië waarbij hele stapels paspoorten, op een stoel in een discutabel houten keetje aan het begin van de camping lagen. Toen dachten we daar niet zo over na maar dat was natuurlijk onverantwoord. 

Deze keer slechts een paar foto's. We zijn op de weg terug, het regent en we hebben voor de snelweg gekozen. Nu voor 3 nachten op een naturistencamping in de buurt van Nancy - een camping met uitzicht - en over een naturistencamping moeten we misschien nog wel wat zeggen.

Enkele jaren geleden zijn we door A&A op op het spoor van de naturistencamping gezet en dat bevalt zeer goed. Er is meer ruimte, de campings liggen vaak midden in de natuur, verder van bebouwing en wegen, er is geen lawaai, geen radio's, de voorzieningen goed en de mensen uitermate vriendelijk. Sierra Natura is daarbij misschien wel het schoolvoorbeeld. Midden in de natuur en op 700 meter hoogte. Het voordeel is daar ook tevens het nadeel. Wil je ergens naar toe, heb je je auto nodig. 

Tref je een camping die als vereniging wordt gerund, dan zit je ovet het algemeen helemaal goed. Deze bij Nancy is er zo één en bestaat al 60 jaar. Een top plek!

Au revoir,

Annet en Geert