RUK NAAR RECHTS
15 juni 2024 - Saint-Astier, Frankrijk
Ruk naar rechts!
Na bijna 1500 km en meer dan 11000 hoogtemeters hebben we, om van de hoogtemeters geen dieptepunt te maken, besloten onze route naar rechts - we fietsen zuid, dus het westen - te verleggen.
Google maps geeft bij de oorspronkelijke route "Langs oude wegen" het dubbele aan hoogtemeters aan, dan een route via Bordeaux. Metingen van google maps zijn niet al te nauwkeurig maar als de foutmarge gelijk is is het toch de helft!
Het was eerst nog een dag de oorspronkelijke route volgen (naar Bénévent-l'Abbaye met 750 hoogtemeters) toen een overgangsetappe (Limoges met 958 klimmeters) Maar ook de dag daarna was met 900 meters een topdag. En als je dan ook nog een lekke band hebt, deze repareert maar toch nog langzaam leegloopt, vervangt en opnieuw lek is dan is het tijd voor verandering.
En na een nacht van 9 tot 9 regen wisten we het helemaal zeker. Het wordt niet alleen een ruk naar rechts maar we gaan ook treinen.
- Bénévent-l'Abbaye en Limoges zijn overigens 2 totaal verschillende plaatsen en daardoor ook bijzonder. De eerste ademt historie en is een pelgrimsoord en Limoges heeft meer een regiofunctie en is, op een aantal vakwerkhuizen en kerken na, modern en hip en schoon. In beide plaatsen is geen camping dus werd het een hotel. In Limoges een Enzo hotel - idd alleen F1 aan de wanden. En bij l'Abbaye een hotel met een Engels-Frans-Spaanse eigenaar. Misschien dat we daar later nog eens op terugkomen -
Vanmorgen dus kletsnat en met 10 km klimmen en dalen waren we bij een station. Een alleraardigste kaartjesverkoper die geen woord Engels sprak maar met behulp van een Franstalige Canadeze Pelgrim hebben we kaartjes kunnen kopen. Fietsen gratis mee en dat klinkt leuk totdat de trein er is. Twee wagonnetjes en met ons erbij propvol. Volgens de vrouwelijke conducteur konden we niet mee, volgens haar mannelijke kon het net. Maar het kon eigenlijk niet! Maar ja, wij weinig Frans, zij weinig Engels en de discussie duurde zolang dat de trein vertrok met ons erin. Koortsachtig overleg met machinist leverde op dat we er bij het volgende station weer uit moesten en wachten op een volgende trein die langer zou zijn.
Wachttijd werd nuttig besteed door m'n band maar weer eens te plakken en toen was het kwart voor 2 en kwam er een trein aan die ook aardig bezet was. Ook nu heeft onze taalbarrière ons geholpen. We stonden binnen en bleven binnen tot het station van Périgueux. 100 kilometer in de pocket en een paar graden warmer.
Annet heeft hier nog goede herinneringen liggen. Jaren geleden is ze hier met Christiene en Mariëlle geweest. Op fietsen met een paar versnellingen klommen ze in de binnenstad naar het marktplein en kregen applaus van een paar oude kereltjes vanaf een terras voor hun klimcapaciteiten.
Nu (vrijdag 14 juni) op een camping 20 km richting Bordeaux, zijn we langs de rivier de l'isle gefietst dus heerlijk vlak. Droog aangekomen maar inmiddels regent het weer. De kletsnatte tent staat, de vochtige binnentent hangt, de klamme matrassen staan te drogen en de slaapzakken? dat zien we straks.
Morgen is het 4 weken geleden dat we zijn vertrokken. Door het klimmen, de regen, de wind en de lage temperaturen is het een pittige tocht tot nu toe. Het is een beetje een treunis maar dat is ook wel een beetje. Het (te) koud. Nu 16° op 100 km van Bordeaux en we hebben nog nooit zo vaak een lange broek aangehad en lange nachten gemaakt. We vinden het leuk (en lekker) om eigen potje te koken. Wijn even in de koelkast van de buren en meimeren over de dag die geweest en komen gaat. Maar in plaats daarvan zitten we (te vaak) in een restaurant.
Maar we lachen nog en denken, morgen gaat het vast beter.
Groetjes,
Annet en Geert

Maar jullie excelleren wel, daar in het Zuidwesten. Het applaus van de oude mannen is nog steeds, en terecht, voor jullie. Dat is voor het avontuur waarin wij via de blogs mogen delen, ook al hebben jullie daarvoor jullie comfortzone al geruime tijd geleden moeten verlaten...