TOEN en NU

Als je het geluk hebt gehad dat je ouders je konden meenemen op reizen naar het buitenland en dat geluk hadden we, en je raakt mede daardoor besmet om ook op stap gegaan. Dan kun je, vooral op "wat" latere leeftijd, putten uit vele herinneringen. 

Op Goede Vrijdag (18/4)  hebben we ruim 50 kilometer langs de Loire gefietst en daar hebben ze honderd jaar geleden een 5,5 km lang kanaal,  parallel aan en deels in de rivier aangelegd, om twee plaatsen, die vanuit Orléans anders onbereikbaar waren, per boot te ontsluiten. Lang leve de economisch vooruitgang zullen ze daar destijds wel geroepen hebben. Maar technisch gezien een hoogstandje. En nu, dus 100 jaar later, is het zo op het eerste gezicht een welvarend stadje geworden en gebleven. 

Eerste Paasdag (21/4) zagen en reden we over een technisch hoogstandje maar dan van nu. Viaduc de Millau. Bijna 2,5 km lang en 343 meter diep! of hoog als je het met beide benen op de grond bekijkt. We zullen een foto en een filmpje bij dit verhaal plaatsen. Beide zijn vanuit onze auto gemaakt. 

Dit soort technisch vernuft doet herinneringen boven komen van eerdere reizen. Op Saba bijvoorbeeld waar ze een weg hebben aangelegde die de naam heeft gekregen van: De Weg Die Niet Gemaakt Kon Worden. Of misschien die Nederland gewoon niet wilde betalen!. Het verhaal wil dat een plaatselijke techneut wat wegenbouw boeken in handen kreeg, een plan maakte, de plaatselijke autoriteiten overtuigde en samen met eilandbewoners gewoon aan het werk ging. Nu loopt er, al slingerend, een weg over bijna het hele eiland die alle dorpjes / nederzettingen met elkaar verbindt. We hebben daar in 2004 gewandeld en zonder een duim op te steken kregen we al een lift. Noaberschap avant la lettre.

Annet heeft in 1988? op de toen nog ruim 400 meter hoge Twin Towers in New York gestaan. We weten allemaal wat daar in 2001 mee gebeurt is. 

Van een andere orde is mijn bezoek aan Suriname waar ik een cursus hebt verzorgd maar ook bijzonder veel indrukken heb opgedaan. De mooie verhalen uit het binnenland blijven het meest bij.

Een hoogstandje is, niet alleen technisch maar ook nog eens echt op hoogte, het vliegveld van Lukla in Nepal. Tegen een sterk hellende helling heeft men op bijna 3000 meter hoogte een vliegveld aangelegd. Die helling is mooi voor landende vliegtuigen - korte remweg - maar ook handig bij het starten - je krijgt vaart mee. Twee ervaren piloten zijn verplicht, de vliegtuigen zijn vliegtuigjes, de wind is verradelijk en het blijft link. Google je op de gevaarlijkste vliegvelden ter wereld dan scoort Lukla hoog. 

In 2015 zijn we in Nepal geweest en wat eerst een hoogtepunt was, werd later een dieptepunt. 25 April 2015 staat in ons geheugen gegrift. 

We zitten nu voor een paar dagen (20-23/4) in de buurt van Béziers en daar is in een straal van 25 kilometer van alles te zien. Zeven jaar geleden, op onze eerste lange fietstocht, hebben we o.a. Canal du Midi gefietst en dus ook langs Béziers. Maar ja dan met volle bepakking en soms best lange fietsdagen met of wind, of klimmetjes, of zon, of een combinatie, of alles.... dus te moe om even links of rechts wat zijstapjes te maken. Nu dus tijd om dat wel te doen.

1. Pont-Canal sur L' Orb. Een staaltje technisch vernuft. OK in Friesland hebben we ze ook maar dan is het een kanaal dat over een weg gaat. Bij Béziers gaat er een kanaal over de rivier L'Orb en die is na 4 jaar bouwen in 1858 in gebruik genomen en dat is, ten minste in die tijd, toch andere koek dan de IJsselbruggen bij Zwolle en Deventer met hun problemen!

2. Canal du Midi is wel een verhaal op zich waard. Daar zullen we 7 jaar geleden vast wel iets over geschreven hebben maar om dat het zo bijzonder is, dan nog maar wat informatie. 

Normaal wordt een kanaal van min of meer rechten stukken ontworpen met sluizen om hoogte verschillen te overbruggen. Maar tussen 1667 en 1680 legt men een 250 kilometer lang kanaal aan die min of meer het landschap volgt! Een kanaal als een slingerende rivier dus. Voor hoogteverschillen worden uiteraard sluizen gebouwd maar om een bergtop over te komen groef men een tunnel. Het idee voor die tunnel deed men op door L' Étang du Montady (zie verhaaltje 3) En voor zover bekend is dit de eerste bevaarbare tunnel en die ook nog steeds bevaren wordt. Het plan voor deze verbinding werd overigens voor het eerst geopperd door de Romeinen en 1500 jaar later ook al eens door Leonardo da Vinci. Dit alles om handel te kunnen drijven zonder lastige Spanjaarden tegen te komen. 

3. L' Étang du Montady een bouwwonder uit de 13e eeuw. Monniken ontwikkelden toen een plan om een komvormig, moerasachtig, maar vruchtbaar gebied te draineren. Ik weet niet of ze dat toen al zo noemden maar er moest iets aan de waterhuishouding gedaan worden. Komvormig dus en ze besloten sloten te graven naar het midden en dus diepste punt. Zie het maar als spaken naar een as. Om het water daar te kunnen reguleren moest er een afwatering komen naar de rivier en om daar te komen groef men een tunnel door de bergrug. Deze tunnel werd 500 jaar later inspiratie om Canal du Midi te kunnen aanleggen. Ook het kanaal kwam diezelfde bergrug tegen en de ontwerpers van het kanaal besloten Tunnel le Malpas te graven (verhaaltje 2)

4. Dan zijn er ook nog 9 sluizen boven elkaar in Béziers gebouwd en daar waar het kanaal de Middellandse Zee in stroomt kon men de waterstand reguleren met een ingenieus kleppensysteem en het landbouwgebied bevloeiien. 

Nederland waterland maar hier kunnen ze er ook wat van. 

Morgen (23/4) steken we grens met Spanje over.

Adiós,

Annet en Geert.