RUST

Behoefte aan rust is afhankelijk van wat je doet. Na een paar beklimmingen kun je rust vinden op een druk marktplein. Na een dag fietsen kun je zelfs op een camping bij een autoweg rust vinden.

De Basiliek van Vézelay gaf zondag een serene rust door de sobere aankleding, het ingetogen zingen van nonnen, de goede akoestiek en de wetenschap dat de pelgrims naar Santiago de Compostella daar al 1000 jaar komen. Wij zijn niet gelovig maar het was voor ons een moment van bezinning! Of is het mindfulness? Of meditatie? Of gewoon een moment van rust!

Zondagavond aten we in een klein typisch Frans restaurantje. Een soort huiskamer met alleen een Franstalige kaart en eigenaren die niet meer dan 3 woorden Engels konden. En omdat wij ook niet veel meer Frans kunnen werd google erbij gehaald. Helemaal duidelijk werd het niet maar met een goede gok hebben we in alle rust genoten van  heerlijk voedsel. 

We volgen de route "Langs oude wegen" en gaan van camping naar camping. Die heb je niet altijd voor het uitkiezen en er is altijd wel wat op een camping. Een camping op een eilandje met veel muggen. Een camping bij die prachtige Basiliek met een enorme snurkende buurman. Een camping met veel ruimte en een prachtig grasmatje en een 24/7 piepende ventilator. En de camping bij Nevers prachtig aan de Loire met uitzicht op de stad maar naast een brug van 350 meter die al het verkeer de stad in en uit te verwerken is. Maar na een heke dag fietsen is dat geen probleem. We slapen wel. 

Ergens in de Ardennen is Annet een keer van haar trapper geleden. Dat leek eerst niets maar nu, ruim een week later, blijkt er toch wel wat geforceerd te zijn. Fietsen gaat op zich wel goed maar bij lopen doet enkel en scheenbeen pijn en het wordt dik en warm. Tijd voor een dag extra rust. Maar dan waar? In iedergeval niet op campings zoals net beschreven. 

Jaren geleden zijn we (dank A&A) voor het eerst op een naturistencamping geweest en daar kamperen (her)ondekt. Wat een ruimte, wat een sfeer, gemoedelijk en hartelijk tegelijk. En de campings liggen vaak wat verder weg van de bewoonde wereld. Dus rust.

Zo ook camping Les Fourneaux. We belden konden komen en toen we de volgende dag aan kwamen fietsen stond ons naam met welkom erbij al bij de ingang. Bij de receptie kregen we wat te drinken, info over het reilen en zeilen op de camping en waar we konden staan. Het terrein is 43 ha! heeft 70 kampeerplaatsen van kamperen in het wild tot een plaats van minimaal 400 m2. Rust en ruimte. 

Er zit ook wel een klein nadeeltje aan. De dichtstbijzijnde supermarkt is 15 km verderop. Voor fietsers die rust zoeken niet echt leuk. Gelukkig aardige buren die zeggen: doe ons maar een boodschappenbriefje mee dan nemen we dat voor jullie mee. En dat geeft weer rust.

Zondag 9 juni stappen we weer op de fiets en na ongeveer 20 kilometer westwaarts pakken we de route weer op.

Salutation, 

Annet en Geert.