DE OVERTOCHT

Na een paar dagen betrekkelijk rust - camping was op zich prima maar ja als er een restaurant pal naast je zit, de Spanjaarden eten laat en lang, dan is een goede nachtrust geen garantie. 

We hebben op camping Sopelana gestaan en als je dan ongeveer 5 minuten loopt dan kom je op een prachtig strand en een walhalla voor surfers. Een bekende plek voor A&J met W&J en die eerste J herkende de spot aan een foto die we deelden op WA! Het is ook een aantrekkelijke plek voor jongeren uit Bilbao e.o. honderden zijn het er die sporten, chillen, flirten en in de golven spelen en 's avonds met de metro weer naar huis gaan. Denken we!

Vanmorgen - donderdag 27 juni - was het nog geen 20 km naar de boot en dat ging halverwege wel via een heel speciale manier. Via een soort gondel - de Vizcayabrug - zweefden we voor 90 cent 160 meter naar de overkant. Een brug die bekend staat als een architectonische hoogtepunt van de industriële revolutie, in 1887 ontworpen door een leerling van Eifel en die kennen we weer van die toren in Parijs. Het is de eerste brug waarbij een gondel aan draden hangt en via een vakwerkportaal naar de andere oever zweeft. Dergelijke bruggen zijn op een meerdere plaatsen in de wereld gebouwd en nog in gebruik. Zes jaar geleden kwamen we er één tegen bij Rochefort in Frankrijk. Die zat in onze route maar stond in de steigers en dat werd toen dus omrijden. Nu toch gelukt om een oversteek te maken.

Via de "Ferry" borden komen we bij de haven waar de Galicia ligt van Brittany Ferries. Klinkt Brits maar is een Franse maatschappij. De Galicia is 214,5 meter lang, 27,8 breed en heeft 10 dekken. Er kunnen maximaal 1000 passagiers mee maar vandaag is de boot half vol volgens de passagiers en half leeg volgens de maatschappij! 

Na een eerste check in mochten we ons tussen de andere tweewielers opstellen in rij 5. En of je dan op een vliegveld bent of in het haven. Het wachten kan beginnen.

Voor ons staat een motorrijder uit Ierland geparkeerd die een sandwich aan het maken is  met ingrediënten uit zijn eigen soort koelkastje en we raken aan de praat. Hij reist alleen maar is niet alleen. Zijn hele reis wordt opgenomen met z'n IPhone de data wordt via een laptop geüpload voor vrienden en familie. Al zijn elektronica wordt door de motor opgeladen. Hij is een maand onderweg en heeft na vertrek uit Ierland,  Engeland (motortraining in Wales leverde 2 gebroken ribben op), Spanje, Marokko, Spanje, Portugal en opnieuw Spanje bezocht en nu dus via Bilbao met de veerboot naar Ierland. Het is een globetrotter met reizen door heel Europa en Afrika en nog veel meer plannen  maar dan moet eerst zijn eigen bedrijf verkocht worden. Eigen bedrijf dus maar hij werkt niet meer dan 16 uur per week. Gewoon niet meer tijd als je elke dag wilt sporten, mediteren, lezen en dus reizen. 67 En top fit en vol verhalen. Wie weet kom we elkaar nog tegen deze 28 uur.

Tegen 1500 uur begint het inschepen. We hebben een tweede check - paspoortcontrole - en stellen ons op tussen onze nieuwe tweewieler vrienden. Na een seintje, het schip in. Het lijkt wel een kathedraal en wat ben je dan klein.

De fietsen staan voor in het schip en die hebben we vastgesjord. Vanmorgen met het inpakken alles, wat we denken nodig te zijn aan boord, in één tas en onze hut opgezocht. Dek 9, bijna bovenin, hut 48 met 4 bedden. Eén vast en 3 opgeklapt. Maar de hut is voor ons alleen. Kost wat maar privacy is ook wat waard. Klein maar met een eigen douche en toilet, zit alles erin. Douchen en schip verkennen. Alles aan boord. Bar, restaurant, nog een restaurant, entertainment, Kids play ground, winkel, fitness, wellness en natuurmedewerkers die de liefde voor de oceaan willen uitdragen door educatie en het spotten van dolfijnen en orka's. Een soort Green Deal met Brittany Ferries, denken we.

KPN geeft NU een tariefwaarschuwing omdat onze telefoon gebruik maakt van een satelliet en dat is niet mis! Publicatie van dit verhaal moet maar even wachten. En wie weet wat er nog gebeurt. 

Onze hut is een binnenhut en heeft geen raam. Aardedonker dus. Gisteravond, ondanks een rustige zee wel wat wiebelig in ons hoofd. We hebben allebei oor-/ gehoorproblemen en aangezien het evenwichtsorgaan daar ook ergens zit lopen we een beetje in een constante vorm van dronkenschap! 

Na rustig en in kleine beetjes - geen alcohol en Annet geen koffie - te hebben gegeten, een poosje relaxed gezeten met zicht op de horizon. Annet bleef stilletjes voor zich uitkijken en had zelf geen belangstelling voor haar boek. Er was een mooie zonsondergang en die heb ik nog wel even vanaf alle dekken bekeken, maar ook dat ging aan haar voorbij. Plat liggen is dan het beste dus op tijd naar bed en in slaap vallen met het constante gedreun en getril van de scheepsmotoren, het heen en weer wiegen van het schip en aardedonker. Hoewel het wel snel wende toch een paar keer wakker, zee werd ruwer en het schip onstuimiger. 

Al met al wel een goede nacht en nu in m'n eentje ontbijt. Ik doe het dienblad maar niet te vol! Deels om nu niet teveel te eten maar ook om het dienblad veilig op een tafel te kunnen zetten! Annet blijft erg onvast in haar hoofd en blijft (nog een poosje) liggen. Ik zwalk wat onvast over het schip, koop een kop koffie, werk wat aan dit verhaal en lees Poetin, de nieuwe tsaar. Een niet al te opbeurend verhaal over hoe een onbeduidende ambtenaar baas van Rusland wordt - verhaal stopt in 2014 -  en blijft. En de wetenschap van nu wordt de geschiedenis nog duidelijker. 

O ja .... de kust van Bretange is in zicht.

En dat poosje werd dus de hele dag. Misselijk, warm en koud en onvast op de benen. Haar evenwichtsorgaan is danig in de war en lijkt op te snel op hoogte te zijn geweest. Stelvio syndroom? Maar we zijn over!

Adiós,

Annet en Geert